Στο Προεδρικό Μέγαρο, για την 52η επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην πατρίδα μας.
Η 24η Ιουλίου δεν είναι μόνο ημέρα μνήμης και τιμής. Είναι και ημέρα περισυλλογής. Μια ευκαιρία να αναρωτηθούμε, με ειλικρίνεια, αν στα πενήντα δύο αυτά χρόνια μεταχειριστήκαμε τη Δημοκρατία με την υπευθυνότητα και τον σεβασμό που της αξίζουν.
Η Δημοκρατία είναι πράγματι ένα «ευαίσθητο» πολίτευμα. Όχι επειδή είναι αδύναμο, αλλά επειδή η επιτυχία του στηρίζεται στην εμπιστοσύνη, στην αυτοσυγκράτηση, στον σεβασμό των θεσμών, στην βαθιά πεποίθηση ότι ο πολιτικός αντίπαλος δεν είναι εχθρός.
Αναρωτιέμαι, λοιπόν: προστατεύσαμε πάντοτε το κύρος των θεσμών ή κάποιες φορές τους χρησιμοποιήσαμε για πρόσκαιρα οφέλη; Υπηρετήσαμε την αλήθεια ή υποκύψαμε στον εύκολο θόρυβο; Καλλιεργήσαμε τον διάλογο ή επενδύσαμε στην απαξίωση και στον διχασμό;
Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο από εκείνους που την αρνούνται. Φθείρεται και όταν εκείνοι που την επικαλούνται ξεχνούν τις ευθύνες και τα όρια που η ίδια επιβάλλει.
Δεν την τιμούμε μόνο στις επετείους. Την τιμούμε καθημερινά: με τη συμπεριφορά μας, με τον σεβασμό στην αλήθεια, στον νόμο, στους θεσμούς και στον συμπολίτη μας.
Πενήντα δύο χρόνια μετά, η ουσιαστικότερη απόδοση τιμής είναι η σταθερή δέσμευση να αποδεικνυόμαστε, κάθε ημέρα, άξιοι της Δημοκρατίας που κληρονομήσαμε
