Οι καρχαρίες αποτελούν διαχρονικό κομμάτι των ελληνικών θαλασσών, με την παρουσία τους να καταγράφεται ήδη από την εποχή του Αριστοτέλη. Παρότι οι συναντήσεις με ανθρώπους παραμένουν σπάνιες, οι επιστημονικές καταγραφές επιβεβαιώνουν ότι αρκετά είδη εξακολουθούν να ζουν και να κινούνται στα ελληνικά νερά.
Σύμφωνα με στοιχεία από το πρόγραμμα παρακολούθησης καρχαριών στην Ελλάδα, οι θεάσεις των τελευταίων ετών παραμένουν σχετικά σταθερές. Μέχρι στιγμής μέσα στη χρονιά έχουν καταγραφεί οκτώ διαφορετικά είδη, μεταξύ των οποίων ο γαλάζιος καρχαρίας, ο γαλέος, το σκυλόψαρο, ο εξαβράγχιος, ο λευκός καρχαρίας, ο μάκο και ο σταχτοκαρχαρίας. Σε προηγούμενα έτη έχουν επίσης αναφερθεί θεάσεις ζυγαινών και σφυροκέφαλων καρχαριών.
Παρά τη συνεχή παρουσία τους, οι πληθυσμοί των καρχαριών στη Μεσόγειο έχουν υποστεί σημαντική μείωση τις τελευταίες δεκαετίες. Οι επιστήμονες αποδίδουν την πτώση κυρίως στην υπεραλίευση, στα αλιευτικά εργαλεία που προκαλούν θανάτους ή τραυματισμούς, αλλά και στις ευρύτερες περιβαλλοντικές πιέσεις που δέχονται τα θαλάσσια οικοσυστήματα.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι καρχαρίες δεν αποτελούν συνήθως απειλή για τον άνθρωπο. Σε περίπτωση συνάντησης στη θάλασσα, συνιστάται ψυχραιμία και αποφυγή απότομων κινήσεων. Ο λουόμενος θα πρέπει να διατηρεί οπτική επαφή με το ζώο, να μην του γυρίζει την πλάτη και να απομακρύνεται αργά προς ασφαλές σημείο. Εάν ο καρχαρίας πλησιάσει περισσότερο, μια ήπια απομάκρυνσή του από το ρύγχος μπορεί να είναι αρκετή, χωρίς πανικό ή επιθετικές αντιδράσεις.
Οι πιθανότητες επίθεσης παραμένουν εξαιρετικά χαμηλές. Συνήθως οι περισσότερες προσεγγίσεις σχετίζονται με αναζήτηση τροφής ή με την παρουσία αλιευμάτων στο νερό, όπως μπορεί να συμβεί σε περιπτώσεις ψαροντούφεκου. Για τον λόγο αυτό, όταν εντοπίζεται καρχαρίας σε μικρή απόσταση, η ασφαλέστερη επιλογή για κάποιον που δεν γνωρίζει πώς να διαχειριστεί την κατάσταση είναι να βγει ήρεμα από το νερό.
Σε σύγκριση με άλλες περιοχές της Μεσογείου και του κόσμου, η Ελλάδα καταγράφει σχετικά λίγες θεάσεις κοντά σε πολυσύχναστες παραλίες. Ωστόσο, οι καρχαρίες βρίσκονται συχνά πιο κοντά στις ακτές απ’ όσο πιστεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποτελούν κίνδυνο. Αντίθετα, αποτελούν σημαντικούς κρίκους της θαλάσσιας τροφικής αλυσίδας και η προστασία τους θεωρείται κρίσιμη για τη διατήρηση της ισορροπίας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.